اختصاصات اسمزی و الاستیک ریشه و شاخساره دو گونه تاغ سیاه و تاغ زرد در پاسخ به تنش خشکی مطالعه شد. هدف اصلی از این بررسی، تعیین استراتژی گیاه در استفاده از تنظیم اسمزی یا افزایش ارتجاع دیواره سلول بافت ها و یا هر دو روش برای مقابله با تنش خشکی بود. نتایج نشان داد اگرچه الاستیسیته سلول بافت های هر دو گونه تاغ به منظور مقابله با دوره های خشکی افزایش یافت، ولی در همان حال بر مقدار پتانسیل اسمزی نیز افزوده گردید. این بررسی نشان داد که گونه های تاغ در مقابله با دوره های کوتاه مدت خشکی و مثبت نگه داشتن فشار تورمی سلول، از خاصیت الاستیسته به جای تنظیم اسمزی بهره می گیرند.

در بسیاری از نقاط از جمله خوزستان، رشد زایشی کلزا با تنش خشکی مواجه می شود. هدف از این مطالعه، بررسی اثر استرس خشکی در مراحل رشد کلزا روی عملکرد و اجزای عملکرد دانه، روغن و پروتئین دانه بود. این مطالعه در دو آزمایش مزرعه ای و گلدانی در سال 90-1389 در دانشگاه آزاد اسلامی شوشتر اجرا گردید. آزمایش مزرعه ای به صورت کرت های یکبار خرده شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار اجرا شد. در کرت های اصلی سطوح تنش خشکی (بدون تنش خشکی، تنش ملایم و شدید) و ارقام در کرت های فرعی (هایولا 308، ساری گل و (Heros قرار گرفتند. آزمایش گلدانی بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل سه رقم کلزا (هایولا 308، ساری گل و (Heros و تنش خشکی در هشت سطح شامل بدون تنش خشکی، تنش در مرحله ساقه رفتن، تنش در مرحله گلدهی، تنش در مرحله رشد خورجین، تنش در مرحله پر شدن دانه، تنش از ساقه رفتن تا انتهای دوره رشد، تنش از آغاز گلدهی تا انتهای دوره رشد و تنش در آغاز رشد خورجین تا انتهای دوره رشد بودند. نتایج آزمایش مزرعه ای نشان داد که حداکثر عملکرد دانه (3961.5 کیلوگرم در هکتار) و حداقل آن (1731.1 کیلوگرم در هکتار) به ترتیب برای ارقام هایولا 308 و Herosحاصل گردید. در بین اجزای عملکرد دانه، تعداد خورجین در بوته حساس ترین جزء نسبت به تنش خشکی بود. رقم Heros با تیمار شاهد بیشترین تعداد دانه در خورجین (114.23) را داشت، ولی با بروز تنش ملایم و شدید تعداد دانه آن کاهش یافت. تعداد دانه در خورجین و وزن هزار دانه بیشتر، افزایش عملکرد دانه رقم هایولا 308 را باعث شد. در آزمایش گلدانی، بیشترین کاهش عملکرد دانه با وجود استرس خشکی در مرحله گلدهی (30.3 درصد) و سپس در مرحله رشد خورجین (20.7 درصد) حاصل شد. کاهش عملکرد دانه به وسیله استرس خشکی کوتاه مدت در مراحل طویل شدن ساقه، گلدهی و رشد خورجین همراه با کاهش تعداد خورجین در بوته همراه بود. کاهش در عملکرد دانه ناشی از تنش خشکی کوتاه مدت در طول رشد دانه ناشی از کاهش وزن دانه بود.

سیب زمینی به عنوان یک محصول استراتژیک در تامین امنیت غذایی کشور شناخته شده و چهارمین محصول پرمصرف غذایی مردم ایران است. این گیاه به دلیل دارا بودن سیستم ریشه ایی کم عمق، حساس به تنش خشکی است. ارزیابی تحمل به خشکی 20 ژنوتیپ سیب زمینی در موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر واقع در کرج در سال 1397 انجام شد. آزمایش به صورت کرت های نواری بر پایه طرح بلوک کاملا تصادفی با سه تکرار و تحت دو تیمار (تنش کم آبیاری و شاهد) انجام شد. نتایج نشان داد که اثر ساده تیمار ژنوتیپ بر تمامی صفات مورد مطالعه شامل عملکرد کل، عملکرد خوراکی (اندازه غده بزرگتر از 55 میلی متر)، عملکرد بذری (اندازه غده بین 35-55 میلی متر)، عملکرد قابل فروش (مجموع عملکرد خوراکی و بذری) و عملکرد غیرقابل فروش (اندازه غده کوچکتر از 35 میلی متر) در سطح احتمال %1 معنی دار بودند. در این آزمایش، 11 شاخص تحمل به تنش شامل شاخص تحمل به خشکی (STI)، میانگین هندسی بهره وری (GMP)، میانگین شاخص عملکرد (MP)، میانگین هارمونیک (HM)، شاخص حساسیت به تنش (SSI)، شاخص تحمل (TOL)، شاخص پاسخ به خشکی (DRI)، شاخص تحمل نسبی (RDI)، شاخص تحمل به تنش غیر زیستی (ATI) و درصد شاخص حساسیت به تنش (SSPI) محاسبه شد. همچنین عملکرد غده تحت تنش (Ys) و شرایط نرمال (Yp) برآورد گردید. نتایج حاصل از تجزیه مولفه اصلی و تجزیه خوشه ایی نشان داد که ژنوتیپ های متحمل و حساس در تنش خشکی با الگوی مشابهی در یک گروه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که همبستگی بالا و معنی داری بین MP، Yp و Ys وجود دارد. در بین ژنوتیپ ها و ارقام مورد بررسی ژنوتیپ های 902027 و 1-8703 بالاترین میزان MPو GMP را داشتند که نشان دهنده تحمل بالای ژنوتیپ ها در پاسخ به تنش کم آبیاری بوده است.

آنزیم اسید فسفاتاز به طور گسترده در بخش های مختلف گیاهان یافت می شود. این آنزیم به دو صورت داخل سلولی و خارج سلولی فعالیت های متفاوتی در سلول انجام می دهد. به عنوان مثال افزایش میزان فعالیت آن در اثر تنش شوری و خشکی را می توان نام برد. در گیاه یونجه نیز می توان نسبت به ایجاد کالوس مقاوم به خشکی و شوری اقدام نمود. ابتدا کالوسهای یونجه توده یزدی تولید شده از کشت قطعات ساقه در محیط کشت Ms حاوی 2,4D کاینتین و عصاره مخمر تحت تیمار غلظتهای 0، 2، 4، 6، 8 و 10 درصد مانیتول و همچنین غلظتهای 0، 0.2، 0.4، 0.8و 1 درصد نمک (Nacl) در شرایط Invitro قرار گرفت. اندازه گیری فعالیت آنزیم نشان دهنده افزایش فعالیت آنزیم اسید فسفاتاز بود. همچنین رقم همدانی نسبت به رقم یزدی در استرس شوری تغییرات کمتری نشان داد. نظیر چنین نتایجی را استرس خشکی روی میزان فعالیت اسید فسفاتاز در توده همدانی نشان داد. این مطالعه در مجموع نشان داد که تغییر فعالیت اسید فسفاتاز در استرس شوری و خشکی وابسته به ژنوتیپ است.